Rotterdammer bekent misbruik hoogbejaarden
13 januari 2009
Een 43-jarige uitzendkracht van de Rotterdamse thuiszorgstichting Laurens, die vorig jaar in de Maasstad is aangehouden voor aanranding en verkrachting van vier hoogbejaarde dames, heeft bekend zich aan de 80-plussers te hebben vergrepen.
Gisteren zei hij voor de Rotterdamse rechtbank spijt te hebben van zijn daden.
Daarnaast wil hij graag weten hoe het nu met de vrouwen gaat. Volgens het Openbaar Ministerie (OM) misbruikte de man uit Krimpen aan den IJssel in twee dagen tijd drie vrouwen van 86, 87 en 93 jaar.
Een destijds 90-jarige Rotterdamse zou door de zorgverlener in een maand tijd zelfs meermaals zijn verkracht. De zaak wordt over drie maanden inhoudelijk behandeld. Tijdens de voorbereidende zitting gisteren bleek dat psychologen de man adviseren zich te laten behandelen in een psychiatrisch ziekenhuis.
Voorkeur voor ouderen
Waarschijnlijk lijdt de verzorgende aan gerontofilie en hebben ouderen een onweerstaanbare seksuele aantrekkingskracht op hem. De reclassering heeft grote moeite om een instelling te vinden, die deze zeldzame afwijking kan behandelen. Zijn raadsman kon gisteren niet zeggen waarom het vorig jaar zomer mis ging. Evenmin of de verzorgende eerder in de fout ging.
Strafblad
Deskundigen adviseren de man TBS op te leggen. Laurens heeft ongeveer vijfhonderd medewerkers voor de thuiszorg. Oproepkrachten worden volgens bij aanname niet gescreend op goed gedrag. De 43-jarige verpleger had overigens geen strafblad.
Bronnen: Algemeen Dagblad en Telegraaf
Auteur: Redactie TVVonline
dinsdag 13 januari 2009
zaterdag 6 december 2008
VERKLARING OMTRENT GEDRAG NOG STEEDS NIET VOOR ALLE ZORGMEDEWERKERS VERPLICHT
In antwoord op Kamervragen van PVV-er Fleur Agema zegt staatssecretaris Jet Bussemaker (VWS) toe dat een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) verplicht wordt voor onder andere artsen en verpleegkundigen. Agema hoopt dat met deze verplichte VOG ouderen beter worden beschermd tegen mishandeling en diefstal. Agema neemt daarom geen genoegen met dat de toezegging alleen zou gelden voor de zogeheten ‘artikel 3 beroepen' zoals artsen en verpleegkundigen. Ze vindt dat de VOG verklaring voor alle zorgmedewerkers verplicht moet worden.
"Ik ken een voorbeeld van een hoogbejaarde dame welke verzorgd bleek te worden door een mevrouw met een strafblad van vijf kantjes van diefstal tot geweldpleging.
Dat is vragen om problemen", aldus Agema.
BY THE WAY
Heeft u de petitie voor meer geld voor zorgverlening aan ouderen in verpleeghuizen en verzorgingshuizen al ondertekend?
"Ik ken een voorbeeld van een hoogbejaarde dame welke verzorgd bleek te worden door een mevrouw met een strafblad van vijf kantjes van diefstal tot geweldpleging.
Dat is vragen om problemen", aldus Agema.
BY THE WAY
Heeft u de petitie voor meer geld voor zorgverlening aan ouderen in verpleeghuizen en verzorgingshuizen al ondertekend?
zaterdag 29 november 2008
AFDELING DE BRANDING HUIS IN DE DUINEN ZANDVOORT
WANHOPIGE KLOKKENLUIDERS SCHRIJVEN BUSSEMAKER EEN SCHOKKENDE BRIEF OVER HUIS IN DE DUINEN ZANDVOORT
Geachte Mevrouw Bussemaker,Zandvoort,28 november 2008
Naar aanleiding van de Kamervragen die mevrouw Agema u gesteld heeft over afdeling de Branding in Huis in de Duinen te Zandvoort willen wij u graag het volgende mededelen.Als wij op straat zien dat er iemand wordt uitgescholden of geslagen dan doe je daar iets aan .Toen wij werkzaam waren op afdeling de Branding en zagen en hoorden dat er bewoners onheus bejegend werden toen zijn wij naar de zorgmanager Mw Waelen gegaan.
Deze Mw wist te melden dat deze misstanden bekend waren in het huis.Als je dan merkt dat dit al jaren bekend is en er wordt niets aan gedaan dan ga ja andere stappen ondernemen.
Op deze afdeling blijven werken was geen optie , omdat het bekend werd dat je geklaagd had over bepaalde collega’s en het personeel tegen elkaar opgezet werd.Met pijn in je hart neem je dan afscheid van het werk en de bewoners waar je van houd.Een andere baan vinden in de zorg is niet zo moeilijk, maar de misstanden die je hebt gezien op deze afdeling vergeet je nooit.Natuurlijk is het makkelijk om te zeggen “Nou laat dan maar ”, maar dat is toch niet de bedoeling van de zorg.Ook vergeten wij de angst van deze bewoners niet als ze aangaven door bepaalde medewerkers niet geholpen te willen worden omdat die ze pijn deden of uitscholden.Wij hebben het met eigen ogen gezien en gehoord .
Is dit dan onze toekomst, je laatste thuis?Er is een onderzoek geweest waaruit is gebleken dat bewoners onheus bejegend werden. Ook is er een medewerker overgeplaatst naar een andere locatie en een is vertrokken naar de thuiszorg, maar zelfs 1 medewerker werkt nog steeds op deze afdeling .Waarom zijn er 8 leidinggevenden geweest in 5 jaar tijd?Waarom zijn er 20 medewerkers opgestapt in 18 maanden tijd?Waarom is er in april een leidinggevende ontslagen , omdat zij een medewerker aansprak op de misstanden.Waarom verdwijnen er formulieren uit dossiers als er controle komt en worden ze er daarna weer ingedaan ?Waarom krijgt het personeel een cursus wat wel en niet te zeggen als er een bronzen keurmerk wordt uitgedeeld?Natuurlijk wordt er niet gerapporteerd dat iemand wekenlang zonder eten en drinken in bed ligt en dat er bij sommige medewerkers niet eens bekend is dat daar iemand ligt.
Ook wordt er niet gerapporteerd dat iemand teruggeslagen wordt of uitgescholden.Het aantal sterfgevallen op deze afdeling is hoog. Er sterven jaarlijks veel mensen in verzorgingshuizen, maar het ligt wel aan de manier waarop je sterft .Op de website van de regering geeft u tijdens een interview aan om niet alleen met directeuren en bestuurders te praten, maar ook met de mensen die met de poten in de modder staan .Wij staan als medewerkers in de zorg dan niet met onze voeten in de modder, maar wel vaak in de urine of ontlasting .Wij vinden deze uitspraak van u echter wel opvallend , omdat u wat Huis in de Duinen betreft alleen maar heeft gesproken met de directeur .Daarom hopen wij dat u ook met ons in gesprek wilt gaan. Ik doe u hierbij verschillende brieven toekomen van mensen die op deze afdeling hebben gewerkt .Ook zijn er medewerkers die nog op deze afdeling werken en de misstanden hebben gemeld bij de zorgmanager of bureau Pentascope.Deze medewerkers bellen ons op en zijn bang en vragen of er nu eindelijk iets gebeurd.Namen en telefoonnummers van al deze medewerkers kunt u te zijner tijd van ons krijgen. Wij hebben allemaal weer een baan elders gevonden, maar maken ons nog steeds zorgen om de bewoners van de Branding.Goede zorg voor ouderen is gebaseerd op vertrouwen dat gaf u tijdens een congres in mei 2008 aan.
Hoe kun je nou iemand vertrouwen die je niet goed verzorgd ?De enige die tot nu toe naar ons heeft geluisterd is Mw Agema geweest en ik hoop dat u ook de tijd neemt om naar Mw Agema te luisteren, want als dit de zorg in Nederland is dan stoppen wij met dit werk.
Hoogachtend, Medewerkers in de zorg
(DEZE BRIEF AAN STAATSSECRETARIS BUSSEMAKER OVER SITUATIE ZOALS ZIJ HEBBEN ERVAREN IN HUIS IN DE DUINEN TE ZANDVOORT IS OP VERZOEK VAN DE KLOKKENLUIDERS GEPLAATST, DE KLOKKENLUIDERS GAAN ER VAN UIT DAT BUSSEMAKER MET HEN NU IN GESPREK ZAL GAAN EN DAT ER NADER ONDERZOEK ZAL VOLGEN, DIT GEZIEN DE FEITEN DIE ZIJ HEBBEN VERZAMELD)
By the wayHeeft u de petitie van www.dwazefamilie.nl al getekend?
Geachte Mevrouw Bussemaker,Zandvoort,28 november 2008
Naar aanleiding van de Kamervragen die mevrouw Agema u gesteld heeft over afdeling de Branding in Huis in de Duinen te Zandvoort willen wij u graag het volgende mededelen.Als wij op straat zien dat er iemand wordt uitgescholden of geslagen dan doe je daar iets aan .Toen wij werkzaam waren op afdeling de Branding en zagen en hoorden dat er bewoners onheus bejegend werden toen zijn wij naar de zorgmanager Mw Waelen gegaan.
Deze Mw wist te melden dat deze misstanden bekend waren in het huis.Als je dan merkt dat dit al jaren bekend is en er wordt niets aan gedaan dan ga ja andere stappen ondernemen.
Op deze afdeling blijven werken was geen optie , omdat het bekend werd dat je geklaagd had over bepaalde collega’s en het personeel tegen elkaar opgezet werd.Met pijn in je hart neem je dan afscheid van het werk en de bewoners waar je van houd.Een andere baan vinden in de zorg is niet zo moeilijk, maar de misstanden die je hebt gezien op deze afdeling vergeet je nooit.Natuurlijk is het makkelijk om te zeggen “Nou laat dan maar ”, maar dat is toch niet de bedoeling van de zorg.Ook vergeten wij de angst van deze bewoners niet als ze aangaven door bepaalde medewerkers niet geholpen te willen worden omdat die ze pijn deden of uitscholden.Wij hebben het met eigen ogen gezien en gehoord .
Is dit dan onze toekomst, je laatste thuis?Er is een onderzoek geweest waaruit is gebleken dat bewoners onheus bejegend werden. Ook is er een medewerker overgeplaatst naar een andere locatie en een is vertrokken naar de thuiszorg, maar zelfs 1 medewerker werkt nog steeds op deze afdeling .Waarom zijn er 8 leidinggevenden geweest in 5 jaar tijd?Waarom zijn er 20 medewerkers opgestapt in 18 maanden tijd?Waarom is er in april een leidinggevende ontslagen , omdat zij een medewerker aansprak op de misstanden.Waarom verdwijnen er formulieren uit dossiers als er controle komt en worden ze er daarna weer ingedaan ?Waarom krijgt het personeel een cursus wat wel en niet te zeggen als er een bronzen keurmerk wordt uitgedeeld?Natuurlijk wordt er niet gerapporteerd dat iemand wekenlang zonder eten en drinken in bed ligt en dat er bij sommige medewerkers niet eens bekend is dat daar iemand ligt.
Ook wordt er niet gerapporteerd dat iemand teruggeslagen wordt of uitgescholden.Het aantal sterfgevallen op deze afdeling is hoog. Er sterven jaarlijks veel mensen in verzorgingshuizen, maar het ligt wel aan de manier waarop je sterft .Op de website van de regering geeft u tijdens een interview aan om niet alleen met directeuren en bestuurders te praten, maar ook met de mensen die met de poten in de modder staan .Wij staan als medewerkers in de zorg dan niet met onze voeten in de modder, maar wel vaak in de urine of ontlasting .Wij vinden deze uitspraak van u echter wel opvallend , omdat u wat Huis in de Duinen betreft alleen maar heeft gesproken met de directeur .Daarom hopen wij dat u ook met ons in gesprek wilt gaan. Ik doe u hierbij verschillende brieven toekomen van mensen die op deze afdeling hebben gewerkt .Ook zijn er medewerkers die nog op deze afdeling werken en de misstanden hebben gemeld bij de zorgmanager of bureau Pentascope.Deze medewerkers bellen ons op en zijn bang en vragen of er nu eindelijk iets gebeurd.Namen en telefoonnummers van al deze medewerkers kunt u te zijner tijd van ons krijgen. Wij hebben allemaal weer een baan elders gevonden, maar maken ons nog steeds zorgen om de bewoners van de Branding.Goede zorg voor ouderen is gebaseerd op vertrouwen dat gaf u tijdens een congres in mei 2008 aan.
Hoe kun je nou iemand vertrouwen die je niet goed verzorgd ?De enige die tot nu toe naar ons heeft geluisterd is Mw Agema geweest en ik hoop dat u ook de tijd neemt om naar Mw Agema te luisteren, want als dit de zorg in Nederland is dan stoppen wij met dit werk.
Hoogachtend, Medewerkers in de zorg
(DEZE BRIEF AAN STAATSSECRETARIS BUSSEMAKER OVER SITUATIE ZOALS ZIJ HEBBEN ERVAREN IN HUIS IN DE DUINEN TE ZANDVOORT IS OP VERZOEK VAN DE KLOKKENLUIDERS GEPLAATST, DE KLOKKENLUIDERS GAAN ER VAN UIT DAT BUSSEMAKER MET HEN NU IN GESPREK ZAL GAAN EN DAT ER NADER ONDERZOEK ZAL VOLGEN, DIT GEZIEN DE FEITEN DIE ZIJ HEBBEN VERZAMELD)
By the wayHeeft u de petitie van www.dwazefamilie.nl al getekend?
vrijdag 14 november 2008
'Bewindvoerdersbende'
Aanstaande zondag 16 november 2008 om 22.10 op Nederland 2 wordt door Zembla aandacht besteed aan het feit dat iedereen in Nederland bewindvoerder kan worden, dat er sprake is van wildgroei aan bewindvoerderskantoren en dat de controle ongelooflijk kwetsbaar is.
Bewindvoerders worden derhalve door kantonrechters aangesteld.
Jaarlijks zo schrijft de wet voor dienen bewindvoerders verantwoording af te leggen bij de kantonrechter.
Desondanks komt het vaak voor dat er rekeningen leeggeplunderd worden door bewindvoerders, terwijl kantonrechters verantwoording ontvingen.RARARA hoe kan dit?
De tante van juriste Ans Claessens werd dement en werd onder bewind bij Stichting Hulp bij Beheer te Sittard geplaatst.
Zembla: 'Als tante Net overlijdt krijgt Claessens de administratie van de stichting en ontdekt dat er een aantal inkomsten en rekeningen steeds door Sprengers uit Sittard zijn verzwegen.
Ook zijn er maandelijks grote bedragen cash opgenomen.
Ans Claessens schat dat er zeker 80 tot 100 duizend euro is verduisterd.
Ans Claessens leverde bij de Rechtbank in Maastricht de zaak panklaar aan.Vorige week was er een strafzitting en ook vorige week werd bekend dat de Sittardse bewindvoerder Sprengers, directeur van Stichting Hulp bij Beheer, als bewindvoerder is geschorst.
Ter zitting werd verteld dat Sprengers ziek is...
Deze bewindvoerder wordt verdacht van het verduisteren van geld van de tante van Ans Claessens en ter zitting kwam aan het licht dat er in honderden andere andere bewindvoeringszaken ook geld is verduisterd en dat daarom de onderzoeken en de zaken gevoegd worden.
Kantonrechter Groen werkzaam bij de rechtbank Maastricht zegt in Zembla dat een kantonrechter onmogelijk alle bewindvoerders kan controleren.
Hij stelt wonderwel zelfs aan de redactie van Zembla dat het feitelijk niet de taak is van een kantonrechter, omdat volgens kantonrechter Groen degene die onder bewind staat zelf verantwoordelijk is voor de controle.Vreemde gang van zaken vinden Ans Claessens en Frans Brekelmans.
Ans en Frans vragen zich af hoe het kan dat een kantonrechter waar bewindvoerders jaarlijks verantwoording aan moeten afleggen kan zeggen tegen Zembla dat het feitelijk niet de taak is van een kantonrechter om bewindvoerders te controleren, maar de taak is van de onder bewind staande zelf.
Want hoe controleert iemand die dement is of in coma ligt of ten gevolge van een hersenbloeding wilsonbekwaam is en handelsonbekwaam is nu zijn bewindvoerder?
Moet dat dan aan een mentor worden overgelaten?
Het is toch bij kantonrechters en beleidsmakers bekend dat de mentor vaak ook de bewindvoerder is!
--
HEEFT U OOK EEN PROBLEEM MET BEWINDVOERING (OF MENTORSCHAP).
MELD UW ERVARING, VRAGEN OF KLACHTEN OVER MEERDERJARIGE BEWIND EN MENTORSCHAP AAN info@ouderenbescherming.nl
Mogelijk kunnen we u adviseren hoe u mogelijke problemen kunt voorkomen of oplossen.
Namens Ans Claessens en andere gedupeerden, alvast hartelijk dank voor uw reacties!!!
Bewindvoerders worden derhalve door kantonrechters aangesteld.
Jaarlijks zo schrijft de wet voor dienen bewindvoerders verantwoording af te leggen bij de kantonrechter.
Desondanks komt het vaak voor dat er rekeningen leeggeplunderd worden door bewindvoerders, terwijl kantonrechters verantwoording ontvingen.RARARA hoe kan dit?
De tante van juriste Ans Claessens werd dement en werd onder bewind bij Stichting Hulp bij Beheer te Sittard geplaatst.
Zembla: 'Als tante Net overlijdt krijgt Claessens de administratie van de stichting en ontdekt dat er een aantal inkomsten en rekeningen steeds door Sprengers uit Sittard zijn verzwegen.
Ook zijn er maandelijks grote bedragen cash opgenomen.
Ans Claessens schat dat er zeker 80 tot 100 duizend euro is verduisterd.
Ans Claessens leverde bij de Rechtbank in Maastricht de zaak panklaar aan.Vorige week was er een strafzitting en ook vorige week werd bekend dat de Sittardse bewindvoerder Sprengers, directeur van Stichting Hulp bij Beheer, als bewindvoerder is geschorst.
Ter zitting werd verteld dat Sprengers ziek is...
Deze bewindvoerder wordt verdacht van het verduisteren van geld van de tante van Ans Claessens en ter zitting kwam aan het licht dat er in honderden andere andere bewindvoeringszaken ook geld is verduisterd en dat daarom de onderzoeken en de zaken gevoegd worden.
Kantonrechter Groen werkzaam bij de rechtbank Maastricht zegt in Zembla dat een kantonrechter onmogelijk alle bewindvoerders kan controleren.
Hij stelt wonderwel zelfs aan de redactie van Zembla dat het feitelijk niet de taak is van een kantonrechter, omdat volgens kantonrechter Groen degene die onder bewind staat zelf verantwoordelijk is voor de controle.Vreemde gang van zaken vinden Ans Claessens en Frans Brekelmans.
Ans en Frans vragen zich af hoe het kan dat een kantonrechter waar bewindvoerders jaarlijks verantwoording aan moeten afleggen kan zeggen tegen Zembla dat het feitelijk niet de taak is van een kantonrechter om bewindvoerders te controleren, maar de taak is van de onder bewind staande zelf.
Want hoe controleert iemand die dement is of in coma ligt of ten gevolge van een hersenbloeding wilsonbekwaam is en handelsonbekwaam is nu zijn bewindvoerder?
Moet dat dan aan een mentor worden overgelaten?
Het is toch bij kantonrechters en beleidsmakers bekend dat de mentor vaak ook de bewindvoerder is!
--
HEEFT U OOK EEN PROBLEEM MET BEWINDVOERING (OF MENTORSCHAP).
MELD UW ERVARING, VRAGEN OF KLACHTEN OVER MEERDERJARIGE BEWIND EN MENTORSCHAP AAN info@ouderenbescherming.nl
Mogelijk kunnen we u adviseren hoe u mogelijke problemen kunt voorkomen of oplossen.
Namens Ans Claessens en andere gedupeerden, alvast hartelijk dank voor uw reacties!!!
dinsdag 4 november 2008
ER ZIJN VEEL MISSTANDEN IN DE ZORG
Laat je niet kisten is mij uit het hart gegrepen.
Er zijn veel misstanden in de zorg.
Ik heb altijd de moed erin gehouden maar de laatste tijd zijn er veel veranderingen in het verpleeghuis waar ik werk waardoor ik behoorlijk boos begin te worden.
Straks krijgen wij bijvoorbeeld i.p.v 30 minuten nog 25 zorgminuten om een bewoner te wassen/aan te kleden/in zijn of haar rolstoel te helpen en naar de huiskamer te brengen.
Op zich klinkt dat niet zo heel schokkend; wat is nu 5 minuten minder?
Maar wat wil het geval; wij werken met 6 personen op 30 bewoners.
Iedere persoon verzorgd 5 bewoners op een ochtend. Wanneer we 5 minuten minder krijgen, zo heeft men bedacht, kan je i.p.v. 5 bewoners 6 bewoners op een ochtend helpen en zo 1 personeelslid uitsparen. Ik spreek over personen en niet over verzorgenden omdat er meestal maar 1 gediplomeerd verzorgende aanwezig is. En zo is het iedere keer wat. Iedere keer wordt er meer bezuinigd. Een personeelslid op de avonddiensten uitgespaard:Nu moeten 2 personen maar zien hoe ze 's avonds 30 bewoners op tijd hun bed in krijgen. Een omloop in de nacht weggehaald. Nu moet 1 omloop 's nachts alle afdelingen langs om daar de vaste nachtdienst te assisteren bij de verschoonrondes.
Ik geef het je te doen! Wij gaan binnenkort over op kleinschalig wonen. In het begin keek ik er erg naar uit omdat het mij veel persoonlijker leek voor de bewoners. Nu het dichterbij komt en alles duideljker vorm krijgt bekruiptmij het idee dat het gewoon een ordinaire bezuinigingsmaatregel is. We moeten zelf gaan koken, alles zelf gaanschoonhouden en zelf gaan wassen en strijken voor de bewoners.
Niemand kan mij vertellen waar wij die extra tijdvandaan gaan halen want we houden hetzelfde aantal bewoners. Ik zie er erg tegenop en ben bang dat wij nu helemaal geen tijd meer overhouden voor een praatje of wat aandacht. Terwijl mij dat nu juist de bedoeling leek van kleinschalig wonen. Ook krijgen wij een nieuwe dagindeling die zo in elkaar zit dat de pauzes van het personeel vallen op een moment dat het 'rustig' is.
En weer kan niemand mij vertellen wanneer wij moeten pauzeren als het druk is, schiet onze pauze er dan bij in? Hebben wij als verzorgend personeel niet het recht om ons even terug te trekken en stoom af te blazen? Ik ben bang dat bewoners hier uiteindelijk de dupe van worden.Een vermoeide zuster is vaak een zuster met weinig geduld en geduld is heel belangrijk bij de dementerende bewonersdie ik verzorg, zo is mijn ervaring.
Schoonmaakpersoneel en keukenpersoneel heeft een ochtendje met het verzorgend personeel meegelopen enzijn nu opeens competent genoeg om de bewoners te verzorgen. Hoezo kwaliteit van zorg? Ik weet niet hoelangdit nog door moet gaan in de zorg. Ik wordt er erg cynisch van. Alles gebeurt in goed overleg met clientenraad,maar ik vraag me of de familie van verpleeghuisbewoners wel kundig genoeg is om alles te beoordelen. Ze zienvolgens mij niet in dat bezuiniging op personeel uiteindelijk een bezuiniging op hun familie is.
BLOGGER BEKEND BIJ WWW.LAATJENIETKISTEN.COM
Er zijn veel misstanden in de zorg.
Ik heb altijd de moed erin gehouden maar de laatste tijd zijn er veel veranderingen in het verpleeghuis waar ik werk waardoor ik behoorlijk boos begin te worden.
Straks krijgen wij bijvoorbeeld i.p.v 30 minuten nog 25 zorgminuten om een bewoner te wassen/aan te kleden/in zijn of haar rolstoel te helpen en naar de huiskamer te brengen.
Op zich klinkt dat niet zo heel schokkend; wat is nu 5 minuten minder?
Maar wat wil het geval; wij werken met 6 personen op 30 bewoners.
Iedere persoon verzorgd 5 bewoners op een ochtend. Wanneer we 5 minuten minder krijgen, zo heeft men bedacht, kan je i.p.v. 5 bewoners 6 bewoners op een ochtend helpen en zo 1 personeelslid uitsparen. Ik spreek over personen en niet over verzorgenden omdat er meestal maar 1 gediplomeerd verzorgende aanwezig is. En zo is het iedere keer wat. Iedere keer wordt er meer bezuinigd. Een personeelslid op de avonddiensten uitgespaard:Nu moeten 2 personen maar zien hoe ze 's avonds 30 bewoners op tijd hun bed in krijgen. Een omloop in de nacht weggehaald. Nu moet 1 omloop 's nachts alle afdelingen langs om daar de vaste nachtdienst te assisteren bij de verschoonrondes.
Ik geef het je te doen! Wij gaan binnenkort over op kleinschalig wonen. In het begin keek ik er erg naar uit omdat het mij veel persoonlijker leek voor de bewoners. Nu het dichterbij komt en alles duideljker vorm krijgt bekruiptmij het idee dat het gewoon een ordinaire bezuinigingsmaatregel is. We moeten zelf gaan koken, alles zelf gaanschoonhouden en zelf gaan wassen en strijken voor de bewoners.
Niemand kan mij vertellen waar wij die extra tijdvandaan gaan halen want we houden hetzelfde aantal bewoners. Ik zie er erg tegenop en ben bang dat wij nu helemaal geen tijd meer overhouden voor een praatje of wat aandacht. Terwijl mij dat nu juist de bedoeling leek van kleinschalig wonen. Ook krijgen wij een nieuwe dagindeling die zo in elkaar zit dat de pauzes van het personeel vallen op een moment dat het 'rustig' is.
En weer kan niemand mij vertellen wanneer wij moeten pauzeren als het druk is, schiet onze pauze er dan bij in? Hebben wij als verzorgend personeel niet het recht om ons even terug te trekken en stoom af te blazen? Ik ben bang dat bewoners hier uiteindelijk de dupe van worden.Een vermoeide zuster is vaak een zuster met weinig geduld en geduld is heel belangrijk bij de dementerende bewonersdie ik verzorg, zo is mijn ervaring.
Schoonmaakpersoneel en keukenpersoneel heeft een ochtendje met het verzorgend personeel meegelopen enzijn nu opeens competent genoeg om de bewoners te verzorgen. Hoezo kwaliteit van zorg? Ik weet niet hoelangdit nog door moet gaan in de zorg. Ik wordt er erg cynisch van. Alles gebeurt in goed overleg met clientenraad,maar ik vraag me of de familie van verpleeghuisbewoners wel kundig genoeg is om alles te beoordelen. Ze zienvolgens mij niet in dat bezuiniging op personeel uiteindelijk een bezuiniging op hun familie is.
BLOGGER BEKEND BIJ WWW.LAATJENIETKISTEN.COM
vrijdag 31 oktober 2008
INTERVIEW MET ONTSLAGEN AFDELINGSHOOFD EN FLEUR AGEMA (PVV) OVER HUIS IN DE DUINEN TE ZANDVOORT
"Laten we het bij de feiten houden"
30-10-2008 -
Anderhalve week na de uitzending van Pauw en Witteman waarin zij te gast was, zit Fleur Agema aan de muntthee. "Als ik niet feitelijk was geweest over wat zich afspeelt in het Huis in de Duinen, hadden Pauw en Witteman mij gefileerd. Ik begrijp dondersgoed dat veel mensen zich aangesproken voelen. Maar het handelt hier om een paar medewerkers, die de afgelopen jaren bewoners hebben mishandeld. En de plotselinge verdubbeling van het aantal sterfgevallen op De Branding wil en kan ik niet koppelen aan de onheuse bejegening van de bewoners. Maar beide zaken vind ik belangrijk genoeg om aan de kaak te stellen. En wat ik niet kan begrijpen is de defensieve reactie vanuit de gemeente Zandvoort. Willen zij dan niet weten wat er speelt?"
Ook aan de muntthee zit Jet Fischer. Zij was tot april van dit jaar afdelingshoofd van De Branding in het Huis in de Duinen en werd, na eerst op non-actief gezet te zijn, ontslagen. "Wat mensen moeten weten is dat ik ook na mijn ontslag bezorgd ben gebleven over het welzijn van de bewoners die ik achterliet. Ik heb ruim 20 jaar leidinggevende ervaring in de zorg. Het bieden van kwalitatief goede zorg is voor mij vanzelfsprekend. Er is in de korte tijd (zeven maanden, red.) dat ik bij het Huis in de Duinen heb gewerkt, zoveel gebeurd dat ik mij nog steeds zorgen maak over de verzorging van de bewoners."Hoorde Fischer op 19 april 2008 nog dat het management voor 100% achter haar stond, op maandag 21 april werd zij per direct op non actief gesteld. Fischer had een medewerker aangesproken op het bieden van ontspoorde zorg. Deze had op haar beurt in een brief, gericht aan de directie, geschreven dat zij zich door het gesprek met Fischer in haar integriteit voelde aangetast. De brief van die medewerker lag volgens de directeur ten grondslag aan het ontslag. "Ik begrijp nog steeds niet waarom voor deze handelingswijze werd gekozen. Ik handelde naar eer en geweten en heb juist geprobeerd om misstanden aan te pakken. Opeens voldeed ik niet aan de verwachtingen die er blijkbaar waren. Vreemd, want tot op dat moment had ik vanuit het management geen signalen ontvangen dat ik niet zou voldoen aan de eisen die voor de functie van afdelingshoofd gelden.
In de maanden dat ik werkzaam ben geweest voor Huis in de Duinen is er nooit sprake geweest van een functionerings- of beoordelingsgesprek. Op 21 april werd ik op non-actief geplaatst zonder enige vorm van wederhoor. Een brief van drie regels bleek voldoende reden te zijn om mij met ontslag te sturen. Nadat ik dat juridisch aanvocht, heeft Mulder de ontslagreden teruggebracht naar ‘verschillen in inzicht' anders dan wat hij nu steeds zegt in de media." Op 23 april 2008 solliciteerde Fischer naar een vergelijkbare functie op een verpleegafdeling bij een andere zorginstelling, waar zij sinds kort van start is gegaan. Agema voegt daaraan toe:" Ze had de deur gewoon achter zich kunnen dichttrekken en kunnen doorgaan met haar leven." Fischer: "Ik zou mezelf niet meer in de spiegel kunnen aankijken als ik dat zou doen. Wetend dat er zaken niet kloppen in de zorgverlening aan bewoners voel ik mijzelf moreel verplicht om dit openbaar te maken."Fischer werd in februari 2008 geïnformeerd door de zorgmanager van Huis in de Duinen over het feit dat een medewerker van de Branding bij de zorgmanager melding had gedaan over laakbaar handelen van drie collega's. De melding betrof collega's die voornamelijk in de avonddienst en de weekeinden, op momenten dat leiding ontbrak, de bewoners grensoverschrijdend benaderden.Fischer: "Ik kreeg van de zorgmanager niet te horen wie van mijn medewerkers de melding op schrift had gesteld naar haar toe. Ik vond dat moeilijk omdat een van mijn medewerkers zich kennelijk niet veilig genoeg voelde om naar mij persoonlijk toe te komen. Op mijn vraag aan de zorgmanager wat zij precies van mij verwachtte gebood zij mij de zaak maar te laten rusten."
Was de melding van één medewerker aanleiding om Fischer te ontslaan?
De drie medewerkers waarvan uit onderzoek is gebleken dat er sprake was van ontspoorde zorg kregen op advies van Pentascope door het management een coachingstraject aangeboden. Eén van de medewerkers werd naar een andere locatie van de Stichting Zorgcontact overgeplaatst; een andere nam zelf ontslag.Naast Fischer zijn er nog zeven anderen die gewag hebben gemaakt van de misstanden. Fischer's relaas staat dus niet op zich. Agema heeft contact gehad met meerdere klokkenluiders.
Agema: "Men schrijft over mij dat ik goedkoop wil scoren terwijl die mensen mij nog nooit hebben gesproken. Opmerkelijk daaraan is dat ik helemaal niet wil scoren. Ik wil winnen! Er zijn zaken niet in orde in het Huis in de Duinen. Dat weet ik, dat weet het management en dat weet de politiek. Het gaat mij om een verklaring, om de feiten. De rest is bijzaak. Wie wil nu niet weten waarom het aantal sterfgevallen in 2007 plotseling is verdubbeld? Deze ‘trend' lijkt zich dit jaar door te zetten. Wie kan dit verklaren? Waarom reageert iedereen zo defensief? Ik zou als verantwoordelijk wethouder van de gemeente Zandvoort willen weten wat er speelt.
De cijfers zijn feitelijk. De reacties emotioneel. Allemaal begrijpelijk, maar een verklaring voor de hoogte van die sterftecijfers is er niet. En die moet er komen! Vandaar mijn Kamervragen."Al met al wordt zichtbaar dat er sprake is van een zaak die al jaren speelt. Het management, zo blijkt uit de melding van 2008, moet op de hoogte zijn geweest.Mulder schermt in de media dat hij zelf om een intern onderzoek heeft gevraagd. Dit, volgens Mulder, naar aanleiding van een anonieme melding die werd gedaan vanaf een computer in het Huis in de Duinen rond 17 april 2008 aan de inspectie. Vanwege de anonimiteit kon de Inspectie zelf geen onderzoek verrichten. Het interne onderzoek werd op advies van de inspectie verricht door bureau Pentascope. Het Pentascope onderzoek richtte zich vooral op de onderlinge communicatie om de samenwerking te bevorderen op afdeling de Branding. Pentascope heeft 23 van de 42 medewerkers gesproken. Van de vertrokken medewerkers is niemand bereid bevonden om de rapportages over die gesprekken van Pentascope te ondertekenen voor akkoord.
Met nadruk wordt gewezen op het feit dat het hier om drie medewerkers handelt die de bewoners onheus bejegenden.Bij de afsluiting van het gesprek wordt Fleur Agema herkend door twee dorpsgenoten. Er ontstaat een gesprek waarbij de nieuwe deelnemers hun aanvankelijke argwaan laten varen. Ook zij zijn bezorgd over de verzorging van de ouderen op de Branding. "Wij volgen de gebeurtenissen op de voet. Het gaat er uiteindelijk om of de verzorging van de ouderen op integere en adequate wijze gebeurt." Om een eindeloos verhaal in te korten: wie kan verklaren wat er zich afspeelt in het Huis in de Duinen? Normaal gesproken verwacht je toch dat het management de meest voor de hand liggende entiteit is die verklaringen kan geven. En daar is het wachten op.
bron
ZIEPAUW EN WITTEMANDAGBLAD TROUWHUIS IN DE DUINEN IN OPSPRAAK
Luister Interview Mevr. Agema en Dir. Ger Mulder (WMV)
ZIE OOK HOE EERDER EEN WETHOUDER ZICH UITLIET OVER WAT DIRECTIE HEM VOORSPIEGELDE
http://www.volkskrantblog.nl/bericht/226310
KAMERVRAGEN PVV
http://www.volkskrantblog.nl/bericht/226226
30-10-2008 -
Anderhalve week na de uitzending van Pauw en Witteman waarin zij te gast was, zit Fleur Agema aan de muntthee. "Als ik niet feitelijk was geweest over wat zich afspeelt in het Huis in de Duinen, hadden Pauw en Witteman mij gefileerd. Ik begrijp dondersgoed dat veel mensen zich aangesproken voelen. Maar het handelt hier om een paar medewerkers, die de afgelopen jaren bewoners hebben mishandeld. En de plotselinge verdubbeling van het aantal sterfgevallen op De Branding wil en kan ik niet koppelen aan de onheuse bejegening van de bewoners. Maar beide zaken vind ik belangrijk genoeg om aan de kaak te stellen. En wat ik niet kan begrijpen is de defensieve reactie vanuit de gemeente Zandvoort. Willen zij dan niet weten wat er speelt?"
Ook aan de muntthee zit Jet Fischer. Zij was tot april van dit jaar afdelingshoofd van De Branding in het Huis in de Duinen en werd, na eerst op non-actief gezet te zijn, ontslagen. "Wat mensen moeten weten is dat ik ook na mijn ontslag bezorgd ben gebleven over het welzijn van de bewoners die ik achterliet. Ik heb ruim 20 jaar leidinggevende ervaring in de zorg. Het bieden van kwalitatief goede zorg is voor mij vanzelfsprekend. Er is in de korte tijd (zeven maanden, red.) dat ik bij het Huis in de Duinen heb gewerkt, zoveel gebeurd dat ik mij nog steeds zorgen maak over de verzorging van de bewoners."Hoorde Fischer op 19 april 2008 nog dat het management voor 100% achter haar stond, op maandag 21 april werd zij per direct op non actief gesteld. Fischer had een medewerker aangesproken op het bieden van ontspoorde zorg. Deze had op haar beurt in een brief, gericht aan de directie, geschreven dat zij zich door het gesprek met Fischer in haar integriteit voelde aangetast. De brief van die medewerker lag volgens de directeur ten grondslag aan het ontslag. "Ik begrijp nog steeds niet waarom voor deze handelingswijze werd gekozen. Ik handelde naar eer en geweten en heb juist geprobeerd om misstanden aan te pakken. Opeens voldeed ik niet aan de verwachtingen die er blijkbaar waren. Vreemd, want tot op dat moment had ik vanuit het management geen signalen ontvangen dat ik niet zou voldoen aan de eisen die voor de functie van afdelingshoofd gelden.
In de maanden dat ik werkzaam ben geweest voor Huis in de Duinen is er nooit sprake geweest van een functionerings- of beoordelingsgesprek. Op 21 april werd ik op non-actief geplaatst zonder enige vorm van wederhoor. Een brief van drie regels bleek voldoende reden te zijn om mij met ontslag te sturen. Nadat ik dat juridisch aanvocht, heeft Mulder de ontslagreden teruggebracht naar ‘verschillen in inzicht' anders dan wat hij nu steeds zegt in de media." Op 23 april 2008 solliciteerde Fischer naar een vergelijkbare functie op een verpleegafdeling bij een andere zorginstelling, waar zij sinds kort van start is gegaan. Agema voegt daaraan toe:" Ze had de deur gewoon achter zich kunnen dichttrekken en kunnen doorgaan met haar leven." Fischer: "Ik zou mezelf niet meer in de spiegel kunnen aankijken als ik dat zou doen. Wetend dat er zaken niet kloppen in de zorgverlening aan bewoners voel ik mijzelf moreel verplicht om dit openbaar te maken."Fischer werd in februari 2008 geïnformeerd door de zorgmanager van Huis in de Duinen over het feit dat een medewerker van de Branding bij de zorgmanager melding had gedaan over laakbaar handelen van drie collega's. De melding betrof collega's die voornamelijk in de avonddienst en de weekeinden, op momenten dat leiding ontbrak, de bewoners grensoverschrijdend benaderden.Fischer: "Ik kreeg van de zorgmanager niet te horen wie van mijn medewerkers de melding op schrift had gesteld naar haar toe. Ik vond dat moeilijk omdat een van mijn medewerkers zich kennelijk niet veilig genoeg voelde om naar mij persoonlijk toe te komen. Op mijn vraag aan de zorgmanager wat zij precies van mij verwachtte gebood zij mij de zaak maar te laten rusten."
Was de melding van één medewerker aanleiding om Fischer te ontslaan?
De drie medewerkers waarvan uit onderzoek is gebleken dat er sprake was van ontspoorde zorg kregen op advies van Pentascope door het management een coachingstraject aangeboden. Eén van de medewerkers werd naar een andere locatie van de Stichting Zorgcontact overgeplaatst; een andere nam zelf ontslag.Naast Fischer zijn er nog zeven anderen die gewag hebben gemaakt van de misstanden. Fischer's relaas staat dus niet op zich. Agema heeft contact gehad met meerdere klokkenluiders.
Agema: "Men schrijft over mij dat ik goedkoop wil scoren terwijl die mensen mij nog nooit hebben gesproken. Opmerkelijk daaraan is dat ik helemaal niet wil scoren. Ik wil winnen! Er zijn zaken niet in orde in het Huis in de Duinen. Dat weet ik, dat weet het management en dat weet de politiek. Het gaat mij om een verklaring, om de feiten. De rest is bijzaak. Wie wil nu niet weten waarom het aantal sterfgevallen in 2007 plotseling is verdubbeld? Deze ‘trend' lijkt zich dit jaar door te zetten. Wie kan dit verklaren? Waarom reageert iedereen zo defensief? Ik zou als verantwoordelijk wethouder van de gemeente Zandvoort willen weten wat er speelt.
De cijfers zijn feitelijk. De reacties emotioneel. Allemaal begrijpelijk, maar een verklaring voor de hoogte van die sterftecijfers is er niet. En die moet er komen! Vandaar mijn Kamervragen."Al met al wordt zichtbaar dat er sprake is van een zaak die al jaren speelt. Het management, zo blijkt uit de melding van 2008, moet op de hoogte zijn geweest.Mulder schermt in de media dat hij zelf om een intern onderzoek heeft gevraagd. Dit, volgens Mulder, naar aanleiding van een anonieme melding die werd gedaan vanaf een computer in het Huis in de Duinen rond 17 april 2008 aan de inspectie. Vanwege de anonimiteit kon de Inspectie zelf geen onderzoek verrichten. Het interne onderzoek werd op advies van de inspectie verricht door bureau Pentascope. Het Pentascope onderzoek richtte zich vooral op de onderlinge communicatie om de samenwerking te bevorderen op afdeling de Branding. Pentascope heeft 23 van de 42 medewerkers gesproken. Van de vertrokken medewerkers is niemand bereid bevonden om de rapportages over die gesprekken van Pentascope te ondertekenen voor akkoord.
Met nadruk wordt gewezen op het feit dat het hier om drie medewerkers handelt die de bewoners onheus bejegenden.Bij de afsluiting van het gesprek wordt Fleur Agema herkend door twee dorpsgenoten. Er ontstaat een gesprek waarbij de nieuwe deelnemers hun aanvankelijke argwaan laten varen. Ook zij zijn bezorgd over de verzorging van de ouderen op de Branding. "Wij volgen de gebeurtenissen op de voet. Het gaat er uiteindelijk om of de verzorging van de ouderen op integere en adequate wijze gebeurt." Om een eindeloos verhaal in te korten: wie kan verklaren wat er zich afspeelt in het Huis in de Duinen? Normaal gesproken verwacht je toch dat het management de meest voor de hand liggende entiteit is die verklaringen kan geven. En daar is het wachten op.
bron
ZIEPAUW EN WITTEMANDAGBLAD TROUWHUIS IN DE DUINEN IN OPSPRAAK
Luister Interview Mevr. Agema en Dir. Ger Mulder (WMV)
ZIE OOK HOE EERDER EEN WETHOUDER ZICH UITLIET OVER WAT DIRECTIE HEM VOORSPIEGELDE
http://www.volkskrantblog.nl/bericht/226310
KAMERVRAGEN PVV
http://www.volkskrantblog.nl/bericht/226226
dinsdag 16 september 2008
Signalen over mishandelingen in verpleeg- en verzorgingshuizen nemen toe: ‘Ouderen nemen de ellende vaak voor lief’
Signalen over mishandelingen in verpleeg- en verzorgingshuizen nemen toe: ‘Ouderen nemen de ellende vaak voor lief’
08 SEP 2004
Ouderenmishandeling is een taboe. Voor het slachtoffer, dat uit gêne, afhankelijkheid of angst niks durft te zeggen. Maar niet zelden ook voor de instelling. Waarom wordt zoiets niet eerder door collega’s opgemerkt? Volgens recent onderzoek is ‘het zicht op de aard en omvang van ouderenmishandeling in verzorgings- en verpleeghuizen nagenoeg afwezig’.
De 75-jarige mantelzorgster, die vier keer in de nacht uit bed moet om haar demente echtgenoot naar het toilet te helpen. En die dan toch een vijfde keer het bed weer bevuilt. De vrouw snauwt haar man af en laat hem ’s nachts in zijn vuil liggen. Is dat ouderenmishandeling? Of de thuiszorgster die het dementerende oudje vastbindt als ze ’s middags weggaat. Anders gaat hij rare of zelfs gevaarlijke dingen doen. En in het verpleeghuis is nog geen plaats. Staatssecretaris Ross wil hiervoor toestemming geven. Legale ouderenmishandeling?
Uit onderzoek van Bureau Regioplan - gedaan in oktober 2003, maar recent pas gepubliceerd - blijkt dat er ‘harde’ bewijzen zijn voor een toename van het aantal ouderen dat wordt mishandeld. Een van de oorzaken is dat het aantal alleenstaande ouderen toeneemt en de professionele zorg onvoldoende meegroeit. Dat verhoogt de druk op de mantelzorgers. Professionals signaleren de mishandeling te weinig en de registratie van mishandelingen is kwalitatief onvoldoende. Uit een onderzoek uit 1996 van Hannie Comeijs blijkt dat 5,5 procent van de ouderen van 65 jaar en ouder slachtoffer is van mishandeling. In totaal gaat het om ongeveer 120 duizend ouderen.
De definitie van ouderenmishandeling die Regioplan hanteert, luidt: ‘het handelen of juist nalaten daarvan door een persoon die een persoonlijke of professionele afhankelijkheidsrelatie tot de oudere heeft en het handelen leidt tot lichamelijke, psychische of materiële schade’.
Uitbuiting
Op zo’n 25 plaatsen in ons land zijn er meldpunten ouderenmishandeling. Bij de GGD Amstelland en De Meerlanden in Amsterdam, waar een meldpunt is ondergebracht, komen er zo’n tien meldingen per jaar binnen. ‘Maar het moeten er veel meer zijn,’ denkt Madelon Warnies, sociaal verpleegkundige en contactpersoon van het meldpunt. ‘Slachtoffers willen vaak niet dat iemand een melding doet, omdat ze een speciale band hebben met de dader. Het verbreken van die relatie zou erger zijn, dus neemt men de ellende maar voor lief.’ Bewuste mishandelingen door naasten wordt niet vaak gemeld, wel financiële uitbuiting. Bij het Centraal Meld- en Adviespunt Ouderenmishandeling in Den Haag, in januari van dit jaar begonnen, zijn al 29 meldingen binnengekomen. ‘Daarvan konden er vier niet bevestigd worden,’ zegt coördinator Helene Meijer, ‘bij de rest was iets aan de hand.’
Veel meldingen komen van hulpverleners. In de thuiszorg is bijvoorbeeld de afgelopen jaren intensief voorlichting gegeven over ouderenmishandeling en over het meldpunt. ‘Onze medewerker signaleren tal van vermoedens van mishandeling. Tot nu toe moesten we alles zelf onderzoeken om de zaak boven water te halen,’ zegt Franske Hart. Zij is beleidsmedewerker preventie en gezondheidsvoorlichting bij Thuiszorg Den Haag en zit in het landelijk platform ouderenmishandeling. ‘Je gaat met het team overleggen, probeert dit of dat, maar het is erg gebrekkig omdat we de medewerkers en het netwerk er niet voor hebben om écht iets te doen.’ Een meldpunt dat mishandelingen uitzoekt is cruciaal: ‘het gaat vaak om ingewikkelde situaties. Dat is niet het werk van de verzorgende. Daar zijn ze ook niet voor opgeleid.’
Oudermishandeling door familieleden neemt vaak de vorm aan van uitbuiting. Zoonlief wil geld voor drugs. Of dochterlief koopt een auto op naam van moeder. Maar het aantal mantelzorgers dat uit onmacht of overbelasting en uitzichtloosheid structureel zo handelt dat een oudere daar schade van ondervindt, moet ook niet worden onderschat. ‘Het is een glijdende schaal, mensen kunnen de situatie niet meer aan en gaan vastbinden, schelden, zelfs slaan,’ zegt Theo Royers van het landelijk platform bestrijding ouderenmishandeling van het NIZW. ‘Mantelzorgers zien zichzelf als mishandelaar als ze erkennen dat ze uit vermoeidheid, boosheid en machteloosheid hun partner of ouder slecht behandeld hebben.’
Henk van der Heijden is geestelijk verzorger in een drietal verpleeghuizen en leidt ondersteuningsgroepen voor mantelzorgers. ‘Als mensen durven zeggen hoe ze reageren en hoe machteloos ze zijn, dan kan er ook iets aan hun situatie worden gedaan. Bijvoorbeeld een spoedopname voor dagbehandeling of verpleeghuis.’
Ouwe zeur
Hockeyen met de gebitten van verpleeghuisbewoners en het schoppen van demente oudjes zijn extreme voorbeelden. Wat meer op de achtergrond spelen er in verpleeg- en verzorgingshuizen situaties die ook onder mishandeling kunnen worden gerekend. Een vrouw belt bijvoorbeeld voortdurend, omdat ze naar het toilet wil. Dus wordt de bel buiten haar bereik gelegd. Of lastige ouderen die voortdurend worden genegeerd en afgesnauwd. Madelon Warnies van het meldpunt Amstelland en de Meerlanden heeft elf jaar in een verpleeghuis gewerkt en weet dat het gebeurt. Voor haar vallen dit soort situaties ook onder mishandeling. ‘Over het algemeen worden verzorgenden door collega’s gecorrigeerd. Maar als je te veel zegt, word je gauw als ouwe zeur gezien. De collegialiteit is groot. Als je lef hebt, bespreek je dit soort incidenten in het team. Anders komt het niet naar buiten.’
Ook het verzorgend personeel kan het werk boven het hoofd groeien. En dat kan leiden tot onheus gedrag, denkt Henk van der Heijden. ‘Soms zeggen ouderen: “Ik wil liever niet door die verzorgende geholpen worden, want dat is zo’n kreng”. Dan kom je in een grijs gebied. Wanneer wordt krengerigheid mishandeling? Ik merk wel dat het voor sommige verzorgenden moeilijk is om te gaan met de mondigheid van bewoners. De ouderen worden dan als zeur gezien of als agressief en als zodanig bejegend.’
Mimi Claassen is cliëntvertrouwenspersoon bij een drietal verzorgingshuizen in Amstelveen. ‘Ik heb nog geen lichamelijke mishandeling meegemaakt, wel onheuse bejegening door verzorgenden.’ Het probleem is, volgens Claassen, dat bewoners met een veel grotere zorgzwaarte binnen komen, maar dat het verwachtingspatroon van de instellingen niet is mee geschoven. ‘Het is niet meer vanzelfsprekend dat bewoners veel dingen zelf kunnen. En dat kan onheuse bejegening in de hand werken.’
De huidige generatie ouderen is erg berustend, zegt Madelon Warnies. Daarom doen ze hun mond niet open als ze onrespectvol worden behandeld. En wie z’n mond opendoet, is lastig. ‘Die afhankelijkheid en berusting kan zó schrijnend zijn. Hoe vaak ik niet hoor: “Het zal mijn tijd wel duren.” ‘ Henk van der Heijden meent dat de idealen veranderen. Als verzorgenden in de opleiding komen, willen ze graag bewoners verzorgen, het leuk voor hen maken. Een jaar later noemen ze collegialiteit de belangrijkste drijfveer in het werk. ‘Het kan dan gebeuren dat de collega’s centraal komen te staan, met het risico dat men elkaar niet meer durft aan te spreken op slechte bejegening.’
Mep verkopen
Belangrijk is dat het onderwerp bejegening in het team wordt besproken, daar zijn alle geïnterviewden het over eens. Leidinggevenden moeten daarin het voortouw nemen volgens Warnies. ‘Verzorgenden moeten ervan bewust worden gemaakt dat zij door werkdruk kunnen afglijden tot respectloze bejegening. Volgens Van der Heijden is het belangrijk in teambesprekingen herhaaldelijk de idealen waar men mee werkt te benoemen. ‘Als mensen worden gewezen op hun manier van werken, denken ze daar ook over na. En ook: hoe ga je om met wat je meemaakt in het huis. Dat kan zware lasten van de schouders van het personeel tillen.’
De omstandigheden waarin mensen werken, de draaglast van de medewerkers en ook de manier van leiding geven werken zeker mee aan de wijze waarop bewoners bejegend worden, weet ook Theo Royers van het NIZW. ‘Er moet samenhang zijn, een sfeer van veiligheid, waarin je zaken kunt bespreken. Ook de moeilijke. Ik kreeg een brief van een psychogeriatrisch verpleegkundige waarin zij schreef zich rot te schamen voor het afkerige gedrag van haar collega’s, “die de bewoners af en toe gewoon een mep verkopen.” Dat soort dingen moet je, desnoods anoniem, aan je teamleider kunnen melden en met elkaar afspreken hoe met dit soort situaties wordt omgegaan.’/Carolien Stam
Archief
zorg+welzijn
08 SEP 2004
Ouderenmishandeling is een taboe. Voor het slachtoffer, dat uit gêne, afhankelijkheid of angst niks durft te zeggen. Maar niet zelden ook voor de instelling. Waarom wordt zoiets niet eerder door collega’s opgemerkt? Volgens recent onderzoek is ‘het zicht op de aard en omvang van ouderenmishandeling in verzorgings- en verpleeghuizen nagenoeg afwezig’.
De 75-jarige mantelzorgster, die vier keer in de nacht uit bed moet om haar demente echtgenoot naar het toilet te helpen. En die dan toch een vijfde keer het bed weer bevuilt. De vrouw snauwt haar man af en laat hem ’s nachts in zijn vuil liggen. Is dat ouderenmishandeling? Of de thuiszorgster die het dementerende oudje vastbindt als ze ’s middags weggaat. Anders gaat hij rare of zelfs gevaarlijke dingen doen. En in het verpleeghuis is nog geen plaats. Staatssecretaris Ross wil hiervoor toestemming geven. Legale ouderenmishandeling?
Uit onderzoek van Bureau Regioplan - gedaan in oktober 2003, maar recent pas gepubliceerd - blijkt dat er ‘harde’ bewijzen zijn voor een toename van het aantal ouderen dat wordt mishandeld. Een van de oorzaken is dat het aantal alleenstaande ouderen toeneemt en de professionele zorg onvoldoende meegroeit. Dat verhoogt de druk op de mantelzorgers. Professionals signaleren de mishandeling te weinig en de registratie van mishandelingen is kwalitatief onvoldoende. Uit een onderzoek uit 1996 van Hannie Comeijs blijkt dat 5,5 procent van de ouderen van 65 jaar en ouder slachtoffer is van mishandeling. In totaal gaat het om ongeveer 120 duizend ouderen.
De definitie van ouderenmishandeling die Regioplan hanteert, luidt: ‘het handelen of juist nalaten daarvan door een persoon die een persoonlijke of professionele afhankelijkheidsrelatie tot de oudere heeft en het handelen leidt tot lichamelijke, psychische of materiële schade’.
Uitbuiting
Op zo’n 25 plaatsen in ons land zijn er meldpunten ouderenmishandeling. Bij de GGD Amstelland en De Meerlanden in Amsterdam, waar een meldpunt is ondergebracht, komen er zo’n tien meldingen per jaar binnen. ‘Maar het moeten er veel meer zijn,’ denkt Madelon Warnies, sociaal verpleegkundige en contactpersoon van het meldpunt. ‘Slachtoffers willen vaak niet dat iemand een melding doet, omdat ze een speciale band hebben met de dader. Het verbreken van die relatie zou erger zijn, dus neemt men de ellende maar voor lief.’ Bewuste mishandelingen door naasten wordt niet vaak gemeld, wel financiële uitbuiting. Bij het Centraal Meld- en Adviespunt Ouderenmishandeling in Den Haag, in januari van dit jaar begonnen, zijn al 29 meldingen binnengekomen. ‘Daarvan konden er vier niet bevestigd worden,’ zegt coördinator Helene Meijer, ‘bij de rest was iets aan de hand.’
Veel meldingen komen van hulpverleners. In de thuiszorg is bijvoorbeeld de afgelopen jaren intensief voorlichting gegeven over ouderenmishandeling en over het meldpunt. ‘Onze medewerker signaleren tal van vermoedens van mishandeling. Tot nu toe moesten we alles zelf onderzoeken om de zaak boven water te halen,’ zegt Franske Hart. Zij is beleidsmedewerker preventie en gezondheidsvoorlichting bij Thuiszorg Den Haag en zit in het landelijk platform ouderenmishandeling. ‘Je gaat met het team overleggen, probeert dit of dat, maar het is erg gebrekkig omdat we de medewerkers en het netwerk er niet voor hebben om écht iets te doen.’ Een meldpunt dat mishandelingen uitzoekt is cruciaal: ‘het gaat vaak om ingewikkelde situaties. Dat is niet het werk van de verzorgende. Daar zijn ze ook niet voor opgeleid.’
Oudermishandeling door familieleden neemt vaak de vorm aan van uitbuiting. Zoonlief wil geld voor drugs. Of dochterlief koopt een auto op naam van moeder. Maar het aantal mantelzorgers dat uit onmacht of overbelasting en uitzichtloosheid structureel zo handelt dat een oudere daar schade van ondervindt, moet ook niet worden onderschat. ‘Het is een glijdende schaal, mensen kunnen de situatie niet meer aan en gaan vastbinden, schelden, zelfs slaan,’ zegt Theo Royers van het landelijk platform bestrijding ouderenmishandeling van het NIZW. ‘Mantelzorgers zien zichzelf als mishandelaar als ze erkennen dat ze uit vermoeidheid, boosheid en machteloosheid hun partner of ouder slecht behandeld hebben.’
Henk van der Heijden is geestelijk verzorger in een drietal verpleeghuizen en leidt ondersteuningsgroepen voor mantelzorgers. ‘Als mensen durven zeggen hoe ze reageren en hoe machteloos ze zijn, dan kan er ook iets aan hun situatie worden gedaan. Bijvoorbeeld een spoedopname voor dagbehandeling of verpleeghuis.’
Ouwe zeur
Hockeyen met de gebitten van verpleeghuisbewoners en het schoppen van demente oudjes zijn extreme voorbeelden. Wat meer op de achtergrond spelen er in verpleeg- en verzorgingshuizen situaties die ook onder mishandeling kunnen worden gerekend. Een vrouw belt bijvoorbeeld voortdurend, omdat ze naar het toilet wil. Dus wordt de bel buiten haar bereik gelegd. Of lastige ouderen die voortdurend worden genegeerd en afgesnauwd. Madelon Warnies van het meldpunt Amstelland en de Meerlanden heeft elf jaar in een verpleeghuis gewerkt en weet dat het gebeurt. Voor haar vallen dit soort situaties ook onder mishandeling. ‘Over het algemeen worden verzorgenden door collega’s gecorrigeerd. Maar als je te veel zegt, word je gauw als ouwe zeur gezien. De collegialiteit is groot. Als je lef hebt, bespreek je dit soort incidenten in het team. Anders komt het niet naar buiten.’
Ook het verzorgend personeel kan het werk boven het hoofd groeien. En dat kan leiden tot onheus gedrag, denkt Henk van der Heijden. ‘Soms zeggen ouderen: “Ik wil liever niet door die verzorgende geholpen worden, want dat is zo’n kreng”. Dan kom je in een grijs gebied. Wanneer wordt krengerigheid mishandeling? Ik merk wel dat het voor sommige verzorgenden moeilijk is om te gaan met de mondigheid van bewoners. De ouderen worden dan als zeur gezien of als agressief en als zodanig bejegend.’
Mimi Claassen is cliëntvertrouwenspersoon bij een drietal verzorgingshuizen in Amstelveen. ‘Ik heb nog geen lichamelijke mishandeling meegemaakt, wel onheuse bejegening door verzorgenden.’ Het probleem is, volgens Claassen, dat bewoners met een veel grotere zorgzwaarte binnen komen, maar dat het verwachtingspatroon van de instellingen niet is mee geschoven. ‘Het is niet meer vanzelfsprekend dat bewoners veel dingen zelf kunnen. En dat kan onheuse bejegening in de hand werken.’
De huidige generatie ouderen is erg berustend, zegt Madelon Warnies. Daarom doen ze hun mond niet open als ze onrespectvol worden behandeld. En wie z’n mond opendoet, is lastig. ‘Die afhankelijkheid en berusting kan zó schrijnend zijn. Hoe vaak ik niet hoor: “Het zal mijn tijd wel duren.” ‘ Henk van der Heijden meent dat de idealen veranderen. Als verzorgenden in de opleiding komen, willen ze graag bewoners verzorgen, het leuk voor hen maken. Een jaar later noemen ze collegialiteit de belangrijkste drijfveer in het werk. ‘Het kan dan gebeuren dat de collega’s centraal komen te staan, met het risico dat men elkaar niet meer durft aan te spreken op slechte bejegening.’
Mep verkopen
Belangrijk is dat het onderwerp bejegening in het team wordt besproken, daar zijn alle geïnterviewden het over eens. Leidinggevenden moeten daarin het voortouw nemen volgens Warnies. ‘Verzorgenden moeten ervan bewust worden gemaakt dat zij door werkdruk kunnen afglijden tot respectloze bejegening. Volgens Van der Heijden is het belangrijk in teambesprekingen herhaaldelijk de idealen waar men mee werkt te benoemen. ‘Als mensen worden gewezen op hun manier van werken, denken ze daar ook over na. En ook: hoe ga je om met wat je meemaakt in het huis. Dat kan zware lasten van de schouders van het personeel tillen.’
De omstandigheden waarin mensen werken, de draaglast van de medewerkers en ook de manier van leiding geven werken zeker mee aan de wijze waarop bewoners bejegend worden, weet ook Theo Royers van het NIZW. ‘Er moet samenhang zijn, een sfeer van veiligheid, waarin je zaken kunt bespreken. Ook de moeilijke. Ik kreeg een brief van een psychogeriatrisch verpleegkundige waarin zij schreef zich rot te schamen voor het afkerige gedrag van haar collega’s, “die de bewoners af en toe gewoon een mep verkopen.” Dat soort dingen moet je, desnoods anoniem, aan je teamleider kunnen melden en met elkaar afspreken hoe met dit soort situaties wordt omgegaan.’/Carolien Stam
Archief
zorg+welzijn
Abonneren op:
Berichten (Atom)
